De laatste tijd heb ik niet veel meer geschreven. Zoveel is er ook niet om te vertellen. Ik moet zeggen: een blog beginnen is gemakkelijk, maar zoals vele dingen..een blog onderhouden is niet zo gemakkelijk als jullie lezers denken.
Buiten de cacaocommercialisering is er vrijwel niets te doen. De enquête die ik afneem vlot ook niet echt. Er is meestal wel iets dat een vlotte samenwerking met mij en SOCAMAK blokkeert: geen geld voor de benzine, motor kapot, kopies vergeten te maken,... . Frustrerend. Maar ook leerrijk als je dat in zijn hele context plaatst.
Ik probeer het alleszins te bekijken van de goede kant. Ik observeer wat er fout gaat, wat er zou moeten veranderen, waarom dat zo is.. . Misschien moet ik maar eens een rapport schrijven over de interne werking van SOCAMAK en hoe die te verbeteren.
Dat is mijn laatste nieuwe idee om mijn tijd hier nuttig proberen door te brengen. Maar als meer dan 3/4 van de formele communicatie op een informele manier gebeurt (geen vergaderingen, meer van persoon tot persoon) en in een lokale taal is, ben ik bang om foute dingen te interpreteren en dus foute analyses te maken. Het is dus eigenlijk onmogelijk. Hoewel ik wel graag op dat organisatorisch vlak veel zou willen bijleren. Misschien doe ik dat toch zo al?
Ondertussen heb ik al zovele ideeën gehad. Sommige heb ik in de praktijk kunnen omzetten. Ik wil atijd wel een kleine blijk van enthousiasme voor wat ik als vrijwilliger hier doe. Als dat niet zo is, laat ik mijn idee varen. Maar het enthousiasme is niet altijd zichtbaar. Ontwikkelingsamnewerking hoort toch een samenwerking te zijn? Vrijwilligers die zelf geïsoleerde initiatieven nemen,horen toch in principe niet in die filosofie? Swat..
Ondertussen ben ik een gedetailleerde kaart voor SOCAMAK aan het maken adv van een locale gegevens en een minder gedetailleerde kaart die ik kocht op de institut national de cartografie. Mijn uniefcursus van de software Acrview komt hier mooi van pas. Dat zou al een mooie verwezelijking zijn. Ze werken hier over een heel departement, een goede kaart kunnen ze dus wel gebruiken.
Ik leer de secretaris ook wat bij over computers tijdens onze dode momenten : typcursus, excell.. . Voorlopig heeft de cacaocommercialisatie alle voorrang. Die is binnenkort gedaan. Oef! Daarna plan ik om een computercursus te houden voor 4 personen, alle dienstverantwoordelijken. Die ben ik nu aan het samenstellen.
Tegen januari zou de enquête afgerond zijn (hopelijk) en zouden we het project beginnen schrijven. Ik hou maar hout vast. Dat zou heerlijk zijn moest dat er nog van komen!
Zo, een klaagbericht is het dus geworden. Wees gerust een klaagblog wordt het niet. Een laatste nieuwtje als afsluiter: mijn haar is kort! Coupe Camerounaise! Kijk maar naar de foto's.
Hasta
