La vie au cameroun, des histoires incroyable!

Leuke verhaaltjes, wat je hier toch allemaal kan meemaken!

Bewijs zwart op wit! In Centraal Kameroen is de Italiaanse priestergemeenschap best wel groot. In elk dorp hoor je wel dat er een priester is of ooit is geweest. Ik en Kathleen vroegen ons af vanwaar die mulatjes die hier aanwezig zijn komen. Het antwoord was van Christian (Kathleen's papa) dat het wel duidelijk was zeker.. elke man heeft wel zen behoeftes!! Ook de Italiaanse priesters. Zo was er eens een Italiaanse priester in Mbalmayo die wat teveel bij vrouwen rondhing. Een vrouwtje werd zwanger, dat werd van hoger uit niet geapprecieerd en ze dreigde hem over te plaatsen. Hij wou dat niet en nam zijn ontslag om samen met die vouw een leven te beginnen! De negen maanden waren zo voorbij en uiteindelijk beviel de vrouw. Maar het kind was zwart! Zwart op wit bewijs. Uiteindelijk besloot de priester het haar te vergeven en toch voor haar en het kind te zorgen.

Internet is traag in ontwikkelingslanden, dat weet iedereen. Onder één van de velden loopt een belangrijke oliepijpleiding van Tsjaad naar de kust. Ik sprak met ene die als arbeider werkte toen het door de blanken geïnstalleerd werd, hij vertelde me vreemd genoeg dat samen met die leiding ook een glasvezelkabel voor internet gelegd is. Maar je moet niet denken dat Kameroen daarvan mee mag profiteren. De man vertelde me dat hij op miljarden oliedollars slaapt maar boven de grond is het armoede!

De corruptie is niet te schatten. Van bij het wegen van de cacao tot in het politiekantoor! Regelmatig maak je er kennis mee! Zo hoorde ik een verhaal over het politiekantoor van de stad Mbalmayo. De chinezen zijn massaal aanwezig in Kameroen. Ze verkopen er niet alleen motors van deftige kwaliteit maar introduceren ook de grootste namaak die je maar kan inbeelden. Ze runnen oa ook een hospitaal in Mbalmayo. Zoals te verwachten zijn ze niet echt geïntegreerd en leven ze in hun eigen fort. Dat fort ligt naast het politiekantoor van de stad.
Op een avond waren inbrekers toch geslaagd in dat fort binnen te dringen. De chinezen waren thuis en belde naar de politiecommissaris 200 meter verder om de dieven weg te komen jagen. De man antwoordde gewoon dat hij geen benzine meer in zijn combi had! De chinezen hadden over het hoofd gezien de commissaris regelmatig te fooien. Ze konden dus naar hulp fluiten. Sindsdien geven zij regelmatig wat benzine aan de commissaris en is iedereen tevree !

Zoals ik al vertelde ben ik motorrijles aan het volgen. Wel niet officieel en zonder een rijbewijs. Het is niet zo moeilijk. De basisverkeersregel is: het grootste voertuig heeft alles te zeggen en de rest past zich aan. Voor de rest moet je je ogen open houden nog meer als bij ons! Op een dag kwam ik teruggereden samen met Adalbert van het veld en werd tegengehouden bij een politie post. Een agent dwong me aan de kant te rijden en hij was kwaad! Hij vroeg men rijbewijs. Ik gaf dan toch maar men rijbewijs B, dat ik nog maar net de dag voor mijn vertrek gehaald heb, af. Hij bekeek het weliswaar niet ondersteboven maar hij zag men geboortedatum staan en wees ernaar en knikte zo van, je hebt je rijbewijs al lang zeg (het was zelf een jonge gast) ! Gelukkig zag hij niet dat het enkel een rijbewijs B was en geen A. Toen vroeg hij de papieren van de motor, maar aan het gezicht te zien van Adalbert zag ik dat dat wel lastiger zou liggen. Toen hebben we dus besloten om te praten met de baas die ter plaatse was. Toen we zeiden dat het enkel om te leren rijden was, zei hij dat het ok is. Maar voortaan moet ik dan toch maar toertjes gaan rijden op het stadium en niet op de baan. De kameroenese wegen zijn veel te gevaarlijk!